Куркумин, DMC және BDMC құрылымының айырмашылықтары редокс-химия мен IKK/NF-κB сигналдарына қалай әсер етеді; РА кезіндегі оң және теріс сынақтар нені көрсетеді және тиімділік пен қауіпсіздік дәлелдерінің шегі қайда.
Куркумин, деметоксикуркумин (DMC) және бисдеметоксикуркумин (BDMC) — Curcuma longa тамырсабағындағы құрылымы ұқсас пигменттер. Тәжірибелерде олар қабыну сигналын өзгерте алады, бірақ соңғы әсердің ұқсастығы молекулалық механизмнің бірдей екенін білдірмейді. Цитокин экспрессиясының азаюын, жасушаның сигнал желісіне араласуды және ауруды басудың клиникалық дәлелденуін ажырату аса маңызды: бұлар дәлелдің үш түрлі деңгейі.
Ревматоидты артрит (РА) осы айырмашылықты айқын көрсетеді. Оның түсінікті молекулалық нысаналары бар: TNF, IKK, NF-κB, простагландиндер каскады, белсенген макрофагтар және синовиялық фибробласттар. Алайда жасуша өсіріндісіндегі оң нәтиже нақты куркуминоид формасының буында қажетті концентрацияға жететінін, стандартты емге қосылғанда нәтижені жақсартатынын немесе эрозияның алдын алатынын анықтамайды. Шағын оң сынақтармен қатар теріс нәтижелер де бар; сондықтан экстрактіні ауру ағымын өзгертетін препараттардың орнына сенімді ұсынуға болмайды.
Куркума тамырсабағы — өсімдік шикізаты, ал куркуминоид экстрактісі — бөлініп алынған химиялық фракция. Турмерондары бар эфир майы, крахмал, ақуыздар және өзге құрамбөліктер куркуминоидтармен бірдей емес. Асқа қосылатын дәмдеуіш, стандартталған экстракт, таза BDMC және наномицеллалық куркумин сондықтан баламалы араласулар емес. Тіпті «500 мг» деген сан бүкіл формуляцияның массасын ба, әлде белсенді қосылыстардың массасын ба білдіретіні анықталмайынша екіұшты болып қалады.
Куркуминде фенолдық гидроксил және метокси топтары бар екі ароматты сақина болады; олар β-дикетон фрагментін қамтитын конъюгацияланған жеті көміртекті көпірмен байланысқан. DMC-де бір метокси тобы, BDMC-де екі топ та жоқ. Олардың формулалары тиісінше C₂₁H₂₀O₆, C₂₀H₁₈O₅ және C₁₉H₁₆O₄; молекулалық массалары шамамен 368,38, 338,35 және 308,33 г/моль. Осындай шағын құрылымдық өзгеріс фенол фрагментінің тотығуына, электрофильді өнімдердің түзілуіне және ақуыз тиолдарымен әрекеттесуіне ықпал етеді.
Табиғи қоспаның құрамы шикізат пен бөлу тәсіліне тәуелді. Edwards және әріптестерінің салыстырмалы жұмысында коммерциялық экстрактідегі куркумин, DMC және BDMC қатынасы шамамен 80:15:5 болды. Бұл әр өнімнің міндетті құрамы емес, зерттелген материалдың сипаттамасы. «95% куркуминоид» стандарттауы жиынтық фракцияны көрсетеді, бірақ оның ішкі қатынасын, қоспаларын, еруін немесе жүйелік экспозициясын өздігінен ашпайды.
Орталық β-дикетон кето-енол тепе-теңдігіне қатысады. Оның орны еріткішке, pH-қа және ортамен әрекеттесуге тәуелді; сондықтан өлшеу жағдайлары көрсетілмеген «физиологиялық pH-та 95%-дан астам енол формасы» әмбебап тұжырымы дұрыс емес. Фенол топтары мен конъюгацияланған жүйе оптикалық қасиеттерді және реакциялық қабілетті анықтайды. Ерітіндіде металды координациялау қабілетін де темірді клиникалық шығару немесе кез келген тотығу патологиясынан қорғау деп автоматты түсіндіруге болмайды.
Куркуминнің химиялық тұрақсыздығы тек технологиялық кемшілік емес. Автототығу кезінде нуклеофильді тиолдармен аддукт түзетін реакциялық аралық өнімдер пайда болады. Edwards және әріптестерінің 2017 жылғы бастапқы зерттеуінде аналогтардың тотығу өзгерісіне бейімділігі NF-κB тежелуімен байланысты болды; сәйкес тәжірибелерде тұрақтырақ, тотықпайтын аналогтар әлсізірек әсер етті. Авторлар куркуминді дайын селективті тежегіш ретінде ғана емес, кейбір модельдерде биоактивацияны қажет ететін қосылыс ретінде қарастыруды ұсынды.
Глутатион (GSH) мұнда төмен молекулалы жасушалық тиол ретінде маңызды. Ол электрофильді өнімдерді ұстап, ақуыз цистеиндерімен бәсекелесе алады. Тәжірибелік жүйеде GSH биосинтезін азайту куркумин әсерін күшейтті. Бұл адамның глутатионын азайтудың пайдасын емес, редокс-ортаға тәуелділікті көрсетеді. GSH концентрациясы, орта ақуыздарымен байланысу, оттегі, инкубация уақыты және еріткіш бірдей номиналды мөлшердің нәтижесін едәуір өзгерте алады.
DMC де тотығу арқылы белсене алады, бірақ бір метокси тобының болмауы процестің жылдамдығы мен бейінін өзгертеді. BDMC өздігінен тотығуға төзімдірек; бұл оның әмбебап артықшылығын дәлелдемейді. Ол молекула басқа әрекеттесу тізбегін пайдалануы мүмкін дегенді білдіреді. Тотықсызданған метаболиттер — тетра-, гекса- және октагидрокуркумин — бастапқы үштіктен қосымша ерекшеленеді: гидрлеу конъюгацияланған жүйе мен реакциялық қабілетті өзгертеді. Олардың биологиялық қасиеттерін бөлек зерттеу қажет.
Тыныштықтағы жасушада NF-κB димерін, көбіне p65/RelA мен p50-ді, IκBα тежегіші цитоплазмада ұстап тұрады. TNF, IL-1 немесе Toll-тәрізді рецептор сигналы өз адаптерлері және жоғары тұрған киназалар арқылы IKK кешенін белсендіре алады. Кешенге каталитикалық серин-треонин киназалары IKKα, IKKβ және реттеуші NEMO/IKKγ кіреді. Бұл цистеин протеазасы емес: белсену аймағындағы цистеин редокс-реттелудің сезімтал нүктесі болуы мүмкін, бірақ ATP-ден фосфат тасымалдау механизмін алмастырмайды.
IKKβ IκBα-ны Ser32 және Ser36 қалдықтары бойынша фосфорлайды. Киназа реакциясына ATP және тиісті иондық орта, соның ішінде Mg²⁺ қажет; ADP және фосфорланған ақуыз түзіледі. Фосфорлану SCF–β-TrCP кешенінің тануына, одан әрі убиквитинденуге және IκBα-ның протеасомада ыдырауына сигнал жасайды. Босап шыққан NF-κB ядроға өтіп, қабыну, тіршілік ету және кері байланыс гендерін реттеуге қатысады. Тізбек әртүрлі ферменттер мен компартменттерден тұрады; бір буынды өлшеу қалғандарының бәрі тежелгенін автоматты растамайды.
Куркуминнің тотығу өнімдері IKKβ белсену аймағының Cys179 қалдығы бар пептидін өзгерте алады. Бұл сигналға тиолға тәуелді араласу гипотезасын қолдайды. Бірақ пептид аддуктісі, фосфорлану иммуноблоты, репортер белсенділігі және жасушада толық киназамен байланысу — әртүрлі өлшемдер. Арнайы құрылымдық дерексіз бүкіл үштік үшін «ATP қалтасының коллапсы» дәлелденді деуге болмайды. Әртүрлі жасушалық және ферменттік жүйелерге бір әмбебап IC₅₀-ді де тағайындауға болмайды.
Edwards және әріптестерінің 2020 жылғы жұмысында NF-κB RAW264.7 жасушаларындағы LPS-индукцияланған репортер белсенділігімен бағаланды. Куркумин, DMC және BDMC үшін IC₅₀-дің сандық бағалары әртүрлі болды, бірақ олардың айырмашылықтары статистикалық мәнді емес еді. Демек, нақты талдауда BDMC үшін сандық бағасының төмен болуы да артықшылықты дәлелдемейді. Негізгі байқау механистік болды: BDMC IKKβ фосфорлануын азайтты, алайда зерттелген жүйеде оның әсері Cys179-мен анықталатын ковалентті байланысуды қамтымады. «Үш зат та Cys179-ды бірдей алкилдейді» деген жалпы тезис осы жұмысқа қайшы.
TNF мембранамен байланысқан ізашар ретінде түзіледі. ADAM17 металлопротеазасы, сондай-ақ TACE деп аталады, протеолиздік шеддинг арқылы ерігіш форманы босата алады. TNFR1 және TNFR2-мен байланысу контекстке тәуелді бағдарламаларды іске қосады: қабыну транскрипциясын, жасуша тіршілігін, ал белгілі жағдайларда жасуша өлімін. Сондықтан өсірінді ортасындағы TNF концентрациясының төмендеуі транскрипцияның, жасуша санының, мРНҚ тұрақтылығының, шеддингтің немесе секрецияның өзгеруінен болуы мүмкін.
NF-κB және AP-1 қабыну экспрессиясын реттеуге қатысады. Тристетрапролин (TTP) бірқатар мРНҚ-ның AU-ға бай бөліктерімен байланысып, олардың ыдырауына көмектеседі; оның белсенділігі, соның ішінде, фосфорлануға және РНҚ ыдыратушы ақуыздармен әрекеттесуге тәуелді. Бұл әр куркуминоид адамның ағзасында TTP арқылы әсер ететінінің дәлелі емес, физиологиялық реттеу деңгейінің сипаттамасы. ADAM17 де мембраналық және ерігіш TNF-ті ажырататын негізді биологиялық нүкте, бірақ цитокин азаюының өзі ферменттің тікелей тежелуін дәлелдемейді.
Sun және әріптестерінің BDMC зерттеуі егеуқұйрықтардағы адъювантпен индукцияланған артритті және LPS-пен ынталандырылған RAW264.7-ні қамтыды. Авторлар қабыну көріністері мен бірқатар цитокин көрсеткіштерінің азаюын, IκBα/NF-κB және COX-2 өзгерістерін, сондай-ақ макрофаг жасушалық желісі миграциясының төмендеуін байқады. Бұл пайдалы клиникаға дейінгі нәтиже, бірақ BDMC-ді пациентте «TNF-α-ны тікелей ыдырататын» дәлелденген құрал немесе моноклоналды анти-TNF-препаратқа балама деп жариялауға негіз бермейді. Сигнал түзілуінің азаюы және бұрыннан бар цитокинді бейтараптау бөлек дәлелді қажет етеді.
Арахидон қышқылы мембрана фосфолипидтерінен босап шыққаннан кейін циклооксигеназалар PGG₂, содан соң PGH₂ түзеді. COX циклооксигеназа және пероксидаза белсенділіктерін біріктіреді; жұмысы үшін гем маңызды. Одан әрі жеке синтазалар PGH₂-ні әртүрлі простаноидтарға бағыттайды. Мембраналық mPGES-1 PGE₂ түзілуін катализдейді және GSH-қа тәуелді. Оның экспрессиясын өзгерту, ферментін тікелей тежеу және COX-2 экспрессиясын азайту — бір соңғы өнімді азайтудың әртүрлі тәсілдері.
Koeberle және әріптестері куркуминнің mPGES-1-ге тікелей ықпалын зерттеді. A549-дағы бөлек жұмыс IL-1β-индукцияланған mPGES-1 және COX-2 экспрессиясының басылуын сипаттады. Бұл деректер простагландин жолын мазмұнды зерттеу нысанасына айналдырады. Бірақ олар кез келген ауыз арқылы қабылданатын формуляцияға селективті клиникалық COX-2 тежегішінің қасиетін бермейді және асқазан, бүйрек пен жүрек-қантамыр жүйесінің қауіпсіздігіне кепіл болмайды. Селективтілік тиісті экспозицияда фермент белсенділіктерін салыстыруды, қауіпсіздік жеке клиникалық деректі қажет етеді.
5-липоксигеназа арқылы өтетін лейкотриен жолы — арахидон қышқылы алмасуының басқа тармағы. In vitro әртүрлі тармаққа әсер ететін заттарды біріктіру адамдағы синергияны дәлелдемейді. Синергия туралы тұжырымға әрекеттесуді формалды бағалау, ал куркумин мен босвеллия комбинациясының емдік артықшылығына нақты құрамды нақты популяцияда сынау қажет. «COX-2/5-LOX толық блокадасы» және «қабынуды түгел өшіру» деген сөздер қолда бар дәлел деңгейіне сай емес.
РА кезінде синовиялық қабынуды туа біткен және бейімделген иммундық жасушалардың фибробласттәрізді синовиоциттермен әрекеттесуі қолдайды. Белсенген фибробласттар цитокиндер, хемокиндер және матрикс металлопротеиназаларын бөліп, жасушадан тыс матриксті өзгертіп, инвазиялық тін түзілуіне қатыса алады. Макрофагтар бұл желіге TNF, IL-1 және басқа сигналдарды қосады. Желі бір ферментпен шектелмейді, сондықтан жасушалық желідегі NF-κB азаюы қалыпты синовия қалпына келді деген сөз емес.
Митохондриялық апоптозға BCL-2 тұқымдасы ақуыздарының тепе-теңдігі, сыртқы митохондриялық мембрананың өткізгіштігі және цитохром c шығуы кіреді. Кейін APAF1 мен прокаспаза-9 бар апоптосома каспазалар каскадын бастайды: каспаза-3 — орындаушы, каспаза-9 — бастамашы. Өсіріндідегі цитоуытты әсерді сипаттағанда осы рет маңызды. Жасуша тіршілігінің азаюы цитокин секрециясын төмендетуі мүмкін, бірақ емдік қорытынды үшін патологиялық тінге селективтілік және басқа жасушалардың зақымдануының қолайлы бейіні қажет.
Остеокластогенез M-CSF және RANKL–RANK сигналдарына, NF-κB мен NFATc1 қатысуына тәуелді. MMP-1, MMP-3 және MMP-13 матриксті қайта құрудың протеолиздік механизмдеріне жатады. Олардың тәжірибеде азаюы куркуминоидтарға қызығушылықты түсіндіреді, бірақ рандомизацияланған сынақтардағы буын бейнелеуі мен эрозияны ұзақ бақылауды алмастырмайды. Бірнеше апта тек DAS28 өлшейтін сынақ шеміршектің сақталуын немесе сүйек зақымының алдын алуды дәлелдей алмайды.
Ұқсас шек NLRP3, IL-6–JAK–STAT3 және Th17/Treg үшін де бар. NLRP3-ке тәуелді инфламмасома каспаза-1 арқылы IL-1β жетілуіне қатысады; бұл NF-κB-ге тәуелді праймингтен бөлек кезең. IL-6 рецептор кешендері мен JAK/STAT сигналын белсендіреді, ал T-жасуша жіктелуі цитокиндер үйлесіміне тәуелді. Бір маркердің өзгеруі «бүкіл иммундық тепе-теңдіктің ауысуын» растамайды. Мұндай механизмдер клиникалық әсерлер тізімі ретінде емес, модель мен нақты өлшем көрсетіліп берілуі керек. Прайминг пен кешен жиналуының айырмасы NLRP3 инфламмасомасы туралы материалда кеңірек түсіндіріледі.
Ауыз арқылы қабылданған куркуминоидтардың еруі мен сіңуі шектеулі, метаболизмдік өзгерістері жылдам. Ішек пен бауырда конъюгация жүйелері жұмыс істейді: UGT глюкурондау үшін UDP-глюкурон қышқылын, сульфотрансферазалар сульфаттау үшін PAPS-ты пайдаланады. Тотықсыздану өзгерістері гидрленген метаболиттер береді, бірақ оларды бір «алкогольдегидрогеназаға» сөзсіз телу дұрыс емес. Плазмада бос бастапқы затты, конъюгаттарды, тотықсызданған формаларды және зертханалық деконъюгациядан кейінгі жалпы концентрацияны ажырату қажет.
Фосфолипид кешендері, мицеллалар, коллоид бөлшектер, липид жүйелері және пиперин қосылған құрамдар әртүрлі технологиялық міндет шешеді. Олар еруді, тасымалды, метаболизмді және өлшенген экспозицияны өзгерте алады. Белсенді зат пен талдау тәсілін салыстырмай, нәтижелерді технологиялар немесе сауда өнімдері арасында көшіруге болмайды. Үлкен AUC бақылау уақытындағы өлшенген аналит мөлшерін көрсетеді, бірақ синовиядағы IKKβ нысанасының байланысуын немесе клиникалық жауапты өздігінен растамайды.
Cuomo және әріптестерінің адамдар қатысқан айқаспалы зерттеуінде лецитин формуляциясы зерттелген формуляцияланбаған қоспамен салыстырғанда куркуминоидтардың жалпы сіңуін шамамен 29 есе арттырды. Бірақ II фаза метаболиттері анықталды, ал концентрациялар көптеген in vitro қабынуға қарсы нысаналарға қажет деңгейден төмен болды. Бұл — бастапқы дереккөздің өзінде көрсетілген маңызды шектеу. «29» санын тиімділік көбейткіші, буынға ену дәлелі немесе басқа дәрі дозасын өз бетінше азайту негізі ретінде қолдануға болмайды.
Shoba және әріптестерінің зерттеуі жануарлар мен сау еріктілердегі куркумин-пиперин үйлесіміне қатысты болды. Ол фармакокинетиканың өзгеру мүмкіндігін қолдайды, бірақ осы комбинациямен РА емделетінін анықтамайды. Жиі қайталанатын «2000%» нақты зерттеу жағдайларына қатысты және әр өнімге кепіл емес. Пиперин басқа қосылыстардың өңделуін де өзгерте алады; биожетімділіктің артуын тек пайдалы әсердің шығынсыз күшеюі деп көрсетуге болмайды.
РА кезіндегі куркуминоид сынақтарының құрамы, дозасы, ұзақтығы, қатарлас емі және соңғы көрсеткіштері әртүрлі. DAS28 — қолданылған нұсқадағы буын бағасы мен басқа құрамбөліктерге тәуелді құрама индекс. ACR20/50/70 — «жазылған буындардың» пайызы емес, жауап санаттары. Топ ішіндегі статистикалық мәнді жақсару стандартты емнен, орташаға регрессиядан және бейспецификалық өзгерістен болуы мүмкін. Қосымша әсерді бағалау үшін топаралық салыстыру қажет.
Chandran және Goel рандомизацияланған пилотына белсенді РА бар 45 пациент қатысты; куркумин, диклофенак және олардың үйлесімі салыстырылды. Зерттеу сегіз аптаға созылып, BCM-95 формуляциясын, күніне екі рет 500 мг куркумин мен 50 мг диклофенакты қолданды. Бастапқы соңғы көрсеткіш DAS28 азаюы, екіншілік көрсеткіштер ACR жауабы болды. Авторлар барлық топта жақсару және куркумин тобында кейбір көрсеткіштердің күштірек жақсаруын хабарлады. Шағын көлем, қысқа мерзім, плацебоның болмауы және соқырлау ерекшеліктері түсіндіруді шектейді. Бұл алдын ала берілген шегі бар кем емес тиімділік сынағы емес және стандартты емге баламалылықты дәлелдемейді.
Amalraj және әріптестері биожетімді формуляцияны 36 қатысушысы, үш тобы бар қос соқыр плацебо-бақыланатын зерттеуде қарастырды. Өнім 90 күн бойы күніне екі рет 250 немесе 500 мг қолданылды; ауру белсенділігі мен байланысты диагностикалық көрсеткіштер бағаланды. Оң нәтижелер алынды, бірақ әр топтағы 12 адам сирек жағымсыз құбылыстарды, үлкен әсердің қайталануын және ұзақ мерзімді ауру бақылауын сенімді бағалауға жеткіліксіз. Өнім массасын таза куркумин массасы немесе басқа формуляция дозасы деп автоматты түсіндіруге болмайды.
Гидрленген куркуминоидтар CuroWhite зерттеуінде 24 пациент болды: үш ай бойы күніне бір рет 250 мг өнім, 500 мг өнім немесе плацебо алған топтардың әрқайсысында сегіз адам. Бұл гидрленген қосылыстар мен тасымалдаушы бар жеке араласу. Авторлар симптомдар мен диагностикалық көрсеткіштердің жақсарғанын хабарлады. Пилот көлемі және өнім әзірлеудің өндірушімен байланысы тәуелсіз қайталауды талап етеді; нәтижені таза BDMC-ге телуге болмайды. Егер хаттама жалғыз бастапқы көрсеткішті анық бөліп көрсетпесе, редакциялық мәтін оны кейіннен тағайындамауы керек.
Javadi және әріптестерінің қос соқыр рандомизацияланған сынағына 65 пациент қатысты: 30 адам наномицеллалық куркумин, 35 адам плацебо алды. Доза 12 апта бойы күніне үш рет 40 мг болды; ол дәрілік емді толықтырды. DAS28, эритроциттердің тұну жылдамдығы және ауыратын, ісінген буындар бағаланды. DAS28 және буын көрсеткіштері өзгерісінің топаралық айырмасы статистикалық мәнді болмады; тұну жылдамдығына да мәнді топаралық әсер алынбады. Бұл теріс нәтижені топ ішіндегі жақсаруға сүйеніп дәлелденген тиімділік деп қайта атауға болмайды.
Оң және теріс сынақтар бірге белгісіздікті білдіреді, тек қолайлы қорытындыны таңдауға мүмкіндік бермейді. Метаанализ статистикалық қуатты арттыруы мүмкін, бірақ араласулар айырмасын, шағын іріктемелерді, соқырлау проблемаларын немесе нәтижелердің таңдамалы жариялануын жоймайды. РА мен остеоартритті біріктіруге әсіресе сақ қарау керек: бұлар бөлек аурулар. Остеоартрит кезіндегі ауырсынудың азаюы аутоиммундық синовит бақылауын дәлелдемейді; жануар зерттеулері клиникалық қатысушылар санын өсірмеуі керек.
Шағын сынақта жағымсыз құбылыстар тіркелмеуі барлық пайдаланушыда асқазан-ішек, жүрек, бүйрек немесе бауыр уыттылығы болмайтынын білдірмейді. Сирек реакция жиілігін бірнеше ондаған қатысушыдан есептеу мүмкін емес. Тағамдық куркума да экспозициясы бөлек концентраттың қауіпсіздігіне тікелей дәлел емес. Көтерімділікке доза, құрам, ұзақтық және қатарлас дәрілер маңызды.
DILIN сериясында сарапшылық себептілік бағасынан кейін куркума өнімдерімен байланысты бауыр зақымының он жағдайы сипатталды. Бес пациент ауруханаға жатқызылды, біреуі жедел бауыр жеткіліксіздігінен қайтыс болды; көбіне гепатоцеллюлярлық зақым байқалды. Талданған жеті өнімнің үшеуінен пиперин табылды. Серия барлық тұтынушыдағы қауіп жиілігін анықтамайды және әр жағдайды пиперин түсіндіретінін дәлелдемейді, бірақ сөзсіз бауыр қауіпсіздігі туралы тезисті тікелей теріске шығарады. HLA-B*35:01-пен байланыс зерттеу байқауын қабылдар алдындағы жалпыға танылған скрининг тестіне айналдырмайды.
Жаңа қоспаны қабылдау кезінде сарғаю, зәрдің қоюлануы, айқын әлсіздік, жүрек айнуы немесе оң қабырға астындағы ауырсыну болса, медициналық бағалау қажет. Күдікті өнімнің қаптамасы мен құрамын дәрігерге хабарлау маңызды. Бұл белгілерді автоматты «детоксикация» деуге болмайды. Ауыр жағдайларды тек сертификатталмаған еріткіштермен немесе ластанумен түсіндіру де дұрыс емес: серия мұндай әмбебап түсініктеме берген жоқ. Өнім тазалығын тексеру пайдалы, бірақ идиосинкразиялық реакцияны жоққа шығармайды.
Дәрілік әрекеттесулер бөлек бағалануы керек. Пробиркадағы CYP немесе тасымалдаушы тежелуі клиникалық әсердің мөлшерін автоматты анықтамайды, бірақ төмен орташа концентрация барлық формуляциядағы барлық әрекеттесуді жоққа шығармайды. Терапиялық аралығы тар дәрілерге, антикоагулянттарға және пиперин қосылған құрамдарға ерекше назар қажет. Жүктілік, емізу және өт жолы аурулары үшін дәлелденген қауіпсіз дозаны ойлап табуға болмайды. Операциядан жеті күн бұрын тоқтатудың әмбебап ережесі де нақты клиникалық жағдайға байланысты болуы керек.
Куркуминоидтар қызықты биохимиясы және әркелкі клиникалық дерегі бар зерттеліп жатқан құралдар болып қала береді. Интегративті араласулар жөніндегі ACR нұсқаулығы РА басқару үшін тағамдық қоспалар қосудан гөрі белгіленген тамақтану ұсынымдарын ұстануды шартты түрде артық көреді. Бұл расталған тапшылықты емдеуге тыйым емес және барлық басқа медициналық көрсетілімдерді бағалау емес. Бірақ куркуминді стандартты табиғи DMARD немесе емнің міндетті құрамбөлігі деп түсіндіруді қолдамайды.
Келтірілген пилоттардан «өршу кезінде жоғары доза, ремиссияда бір жыл қолдау» деген ғылыми дұрыс әмбебап хаттаманы шығару мүмкін емес. Белгілі аптаға дейін ауырсыну, CRP немесе DAS28 нақты азаяды деп уәде беруге, метотрексатты өз бетінше алмастыруды ұсынуға немесе бауырды оның уыттылығынан қорғайды деуге болмайды. Егер адам қоспаны қабылдап жүрсе, дәрігерге нақты атауы, белсенді қосылыстар мөлшері, пипериннің болуы және басталған уақыты пайдалы. Бұл ақпарат ауру бақылауын алмастырмай, көтерімділік пен әрекеттесуді бағалауға көмектеседі.
Келесі сенімді сынаққа химиялық сипатталған өнім, тұрақты қатарлас ем, тіркелген хаттама, алдын ала таңдалған бастапқы нәтиже, жеткілікті іріктеме және барлық рандомизацияланған қатысушының талдауы қажет. Бос қосылыстар мен метаболиттерді өлшеу дозаны экспозициямен байланыстырар еді. Ауру ағымын өзгерту тұжырымына ұзақ мерзімді құрылымдық және функционалдық нәтижелер, BDMC үшін қоспадан көшірілген емес, өзіне тән адам деректері керек. Оң әсерді тәуелсіз топтың қайталауы молекулалық нысаналар тізімін ұзартудан маңыздырақ. Полифенолдың жасушалық әсерін клиникалық нәтижеге көшірудің ұқсас мәселесі кверцетин мен лютеолин туралы мақалада талданған.
Жалпы қорытынды мазмұнды болып қалады: куркумин, DMC және BDMC құрылымдарының айырмашылығы редокс-химияның қабыну сигналын қалай өзгерте алатынын түсіндіреді. Сонымен бірге ол «табиғи селективті блокатор» сияқты қарапайым түсініктердің шегін көрсетеді. Химиялық реакция, жасушалық маркер өзгерісі және сенімді клиникалық араласу арасында сұрақтар тізбегі бар; олардың әрқайсысына өз тәжірибесі қажет.
Жоқ. Құрылым айырмашылықтары тотығу мен тиолдармен әрекеттесуді өзгертеді. Салыстырмалы зерттеуде BDMC-нің NF-κB-ге әсері IKKβ Cys179 қалдығымен анықталатын ковалентті байланысуды қамтымады.
Жоқ. 45 қатысушысы бар сегіз апталық шағын зерттеу тиімділігі кем емес екенін тексеретін сынақ болмады және ауруды ұзақ мерзімді бақылауды дәлелдемейді.
Жоқ. Javadi-дің қос соқыр сынағында наномицеллалық куркумин DAS28 немесе буын көрсеткіштерінің өзгерісіне статистикалық мәнді топаралық жақсару бермеді.
Жоқ. Экспозицияның артуы клиникалық тиімділікті дәлелдемейді әрі жағымсыз реакцияларды жоққа шығармайды. Куркума өнімдерімен байланысты бауырдың ауыр зақымдануы сипатталған.